Roy van de Geer


Ik ben geboren in Amsterdam en tot 2000 woonde ik in de Randstad. Al heel vroeg wist ik wat ik wilde worden: gymnastiekleraar en na de middelbare school ging ik naar de Academie voor Lichamelijke opvoeding. Helaas ben ik er niet in geslaagd deze opleiding af te maken, al heeft het de rest van mijn leven sterk beïnvloed. Sport en beweging hebben altijd een grote rol gespeeld evenals water om te zeilen, te windsurfen en te schaatsen. Ik ben in Noordwijk gaan wonen om veel op zee in de branding te windsurfen.

Na mijn diensttijd, toen nog een verplicht nummer, ben ik de commercie ingestapt. Al gauw deed ik wat later marketing werd genoemd en ik heb ook een studie marketing gevolgd. Ik werkte bij grote internationale bedrijven zoals Henkel, Wella, Nestlé, Douwe Egberts en Agfa,een onderdeel van Bayer. Voor Agfa ook op het hoofdkantoor in Leverkusen. Vanaf 1990 had ik een eigen marketing advies bureau met een grote verscheidenheid aan klanten. Daar kwam in 1999 een einde aan door een burn-out. Daarom verhuisde ik in 2000 naar het Oosten van het land. Een prachtige en rustige omgeving waar ik de gevolgen van die burn-out heb verwerkt. Ik woonde in Markelo en later in Goor. Nu woon ik samen met Margriet in het buitengebied van Groenlo in de Achterhoek en dicht bij de Duitse grens, ver weg van de stress van de Randstad, waar ik zo min mogelijk kom. Maar ook ver van zee, het strand, de golven en water om te zeilen.

Tijdens het uitwerken van mijn burn-out heb ik besloten m'n leven een totaal andere wending en inhoud te geven. Ik heb ervoor gekozen m'n leven te wijden aan het welzijn van mensen in plaats van aan winst van bedrijven. Vooral op het gebied van lichamelijke en emotionele gezondheid met behulp van CranioSacraal. En niet in de laatste plaats aan mijn eigen welzijn en ontwikkeling. Dat lijkt veel op mijn jeugddroom van leraar lichamelijke opvoeding.

Mijn voetreis door Spanje (El Camino) van Lourdes via Santiago de Compostela naar Cabo Fisterra aan de Spaanse westkust (ruim 1.100 km in 45 dagen) was niet alleen één van de mooiste weken van m'n leven, maar heeft nog steeds grote invloed op m'n huidige leven en zienswijze. Je kunt daar meer over lezen op mijn andere website door op de kaart hieronder te klikken.

In 2003 kreeg ik een whiplash, waarvan ik volledig ben hersteld, dankzij mijn collega's en CranioSacraal plus het inzicht waarom ik dat letsel heb opgelopen. Die whiplash heeft me heel veel geleerd. Ik weet nu bijvoorbeeld hoe een ogenschijnlijk gezond mens met onzichtbare klachten wordt behandeld door zijn omgeving en hoe zij zich kan voelen.

In de zomer van 2014 kreeg ik een hersenbloeding, die mij duidelijk heeft gemaakt dat ik de koers van mijn leven opnieuw moest wijzigen en me nog meer moet richten op de essenties van leven. Ik heb veel nieuwe inzichten gekregen en nu ben ik een completer mens dan daarvoor. Bovendien heeft het mij inzicht gegeven in wat mensen met hersenletsel kunnen doormaken en waar zij behoefte aan hebben. Ik kan ze nu daadwerkelijk en gericht helpen bij hun herstel en acceptatie van eventuele beperkingen. Het klinkt misschien raar, maar ik zou het niet willen missen.

Ik ben nog actief met sporten en bewegen 's Winters schaats ik op de ijsbaan in Enschede en als het weer het toelaat skeeler ik hier in de Achterhoek. Verder fiets en wandel ik regelmatig.

Het centrale thema in mijn leven is:
Make known the unknown
Ervaar het onbekende.


Margriet Markerink is mijn partner. Wij wonen en werken beiden in ons deel van een boerderij in het buitengebied van Groenlo, dichtbij de Duitse grens. Margriet is een veelzijdig mens. Tegenwoordig is zij schrijfster, journaliste, fotografe en cineaste met een grote voorliefde voor de natuur en welzijn, in het bijzonder voor paarden. Daarnaast is zij ook nog zangeres, componiste, liedjesschrijfster en cabaretière met een voorkeur voor Nederlandse en Engelstalige teksten. Als je meer over haar wilt weten ga dan naar haar websites www.MargrietMarkerink.nl en/of naar www.paardenwaarden.nl. Dit is een website geweid aan het fenomeen paard in zijn puurste vorm en het welzijn van paarden.


Margriet en een Konik, een wild paard dat wil weten wat ze doet.


Onze hond Noah is in de zomer van 2014 op 14 jarige leeftijd overleden.
Wij waren 14 jaar trouwe maatjes.